HISTORIA SYSTEMU MODLISZKI

Modliszka jest stworzeniem godnym uwagi. Niesamowita szybkość reakcji oraz nieprawdopodobna wręcz siła przednich odnóży tego owada stała się inspiracją do opracowania technik walki na podobieństwo jej ruchów.

Mówimy, że system Modliszki jest klasyfikowany jako “styl walki naśladowczej” (styl naśladujący ruchy owada). Jednakże styl Modliszki nie jest stylem walki naśladowczej. To dlatego, że wziął za motto waleczny duch modliszki, a nie naśladownictwo jej ruchów.
Istnieje wiele wersji powstania systemu Modliszki (tang lang men). Zgodnie z powszechnym mniemaniem i dostępną literaturą uważa się, że system ten został stworzony przez człowieka o imieniu Wang Lang.
Jako najbardziej rozpowszechnioną wersję powstania systemu Modliszki przytoczę historię, którą można usłyszeć od taoistycznych mnichów z gór Laoshan. Jest to chyba najbardziej prawdopodobna wersja powstania systemu Modliszki, gdyż w górach Laoshan znajduje się grób Yuqi oraz ustawiony jest pomnik ku jego pamięci.

Wersja ta mówi, że twórcą systemu tang lang men był opat drugiej generacji buddyjskiego klasztoru Huayansi, Shang Shan Xiahe. Jest to imię buddyjskie uzyskiwane po zostaniu mnichem. Jego imię świeckie brzmiało Yuqi. Żył on w latach 1609 - 1702. Jak to więc w końcu było twórcą tang lang men był Wang Lang czy Yuqi?
Otóż Yuqi był przywódcą ludowego powstania przeciw Mandżurom (dynastia Qing), gdy więc powstanie upadło, musiał ukryć się w jednej ze wsi w górach Laoshan. Odkryli go tam jednak żołnierze mandżurscy, co zmusiło go do szukania schronienia w pobliskiej świątyni Huayansi. Tamtejszy przeor przyjął go, a dla bezpieczeństwa, skropiono mu twarz wrzątkiem, tak by go nikt nie mógł rozpoznać. Później Yuqi został prawdziwym mnichem i stworzył system Modliszki. Kontaktował się jednak cały czas z przybywającymi z różnych stron przywódcami chłopskich rebeliantów. Znakiem rozpoznawczym był zwitek papieru, na którego obu stronach napisane było buddyjskie imię - Shang Shan Xiahe. Papier ten po zwinięciu powodował, że znaki Shang i Xia pokrywały się co dawało znak Wang. Stąd też Yuqi sam siebie nazywał Wang. Mówił też o sobie, że jego imię brzmi Deyizi, a pseudonim Qian Sisan. Znak czytany jako Qian po dodaniu “ - ” (yi) czytany jest jako Wang. Znak de yi znaczy “dodać jedynkę” lub dodać znak “ - ”, natomiast Zi - syn, chłopak to inaczej Lang. Stąd też całkowite imię Wang Lang.
Przywódcy rebeliantów, by uniknąć wymieniania imienia Yuqi mówili, że idą uczyć się stylu Modliszki od Wang Langa. Nowy system opracowany przez Wang Langa był syntezą technik siedemnastu styli wywodzących się z Północnego Shaolinu.

Twórcy tych styli oraz techniki, które weszły w skład systemu Modliszki to:
1. Tai Zu - chang quan (długa pięść I cesarza dynastii Song)
2. Zheng En - chan feng (owinięcie, zamknięcie)
3. Ma Ji - duan da (walka na krótki dystans)
4. Huang You Zhan - kao shen (walka w zwarciu)
5. Jin Ji - ke shou tong quan (rozbijająca, otwierająca dłoń)
6. Liu Xing(Cai) - gou lou tan shou (zahaczenie, przechwyt, uderzenie)
7. Yan Qing - zhan na die fa (przywarcie, schwycenie i rzut)
8. Meng Su - qi shi lian quan (połączone siedem pozycji)
9. Han Tong - tong bei (styl tong bei jako rdzeń Modliszki)
10. Wen Yuan(Tian) - duan quan (krótka pięść)
11. Sun Heng - hou quan (styl małpy)
12. Mian Sheng - mian zhang (uderzenie dłonią w twarz, szybkość !)
13. Huai De - lan cai ying beng (zablokowanie, schwycenie i rąbnięcie)
14. Piao Fang - gun lou guan er (odepchnięcie, ściągnięcie w dół, uderzenie w uszy)
15. Lin Chong - yuan yang jiao (kopnięcie kaczki mandarynki)
16. Cui Lian - wo li pou chui (uderzenie “cięcie w gnieździe”)
17. Yang Gun - kun shou (wiążące dłonie - pozwalające na prosty atak)
18. Wang Lang - tang lang men (system Modliszki) jako całość.

W systemie tang lang quan, który rozwija się aż do dzisiaj ukształtowało się wiele stylów i szkół. Najstarszą odmianą (lao jia zi) jest qi xing tang lang quan. Styl ten był bazą dla innych odmian. Chociaż wszystkie pochodzą od jednej szkoły mają swoje oryginalne cechy.

Obecnie można wymienić następujące style (odmiany) Modliszki:
Siedmiogwiezdna Modliszka (qi xing tang lang quan) zwana także Modliszka Lohan, Boks Modliszki Buddyjskiego Wojownika, Boks Modliszki Arhata.
Modliszka taiji (taiji tang lang quan)
3. Modliszka Kwiatu Śliwy (meihua tang lang quan) zwana także Modliszka Taiji Kwiatu Śliwy (taijimei hua tang lang quan)
4. Modliszka Sześciu Kombinacji (liuhe tang lang quan) zwana także Boks Modliszki Konia i Małpy lub ruan tang lang (miękka modliszka)
5. Modliszka Arhata
6. Modliszka jingang (vajra - wojownik buddyjski)
7. Modliszka nizong
8. Modliszka Błyszczącej Deski (guangban tang lang quan)
9. Modliszka Ośmiu Trygramów (bagua tang lang quan)
10. Modliszka Kaczki Mandarynki (yuan yang tang lang quan)
11. Modliszka Ośmiu Kroków (babu tang lang quan)
12. Modliszka Nefrytowego Pierścienia (yuhuan tang lang)
13. Modliszka Twardo-Miękka (yingman tang lang quan)
14. Modliszka Przewracającej Dłoni (shuaishou tang lang quan)
15. Sztywna Modliszka
16. Modliszka Sekretnych Drzwi / Sekretnej Rodziny (mimen tang lang quan / mijia tang lang quan)
17. Modliszka Dotykania Brwi (momei tang lang quan)
18. Modliszka Ręki Sztyletu
19. Modliszka o Płaskim Grzbiecie
20. Modliszka Długiej Pięści (chang quan tang lang)

Spadkobiercą Wang Langa w pierwszej generacji systemu został uważany za taoistę Sheng Xiao. W rzeczywistości nie mógł być on taoistą, lecz z pewnością był mnichem buddyjskim ( gdyż Sheng Xiao to tylko imię - brakuje nazwiska co jest charakterystyczne dla mnichów buddyjskich ). Choć Sheng Xiao uznawany jest za spadkobiercę systemu, jaki stworzył Wang Lang, nie mógł być jego osobistym uczniem. Jeśli przyjmiemy, że przeciętna długość życia mistrza wynosiła 80 lat, a mistrz przyjmował ucznia w sile wieku, to i tak kilkadziesiąt lat dzieli żywoty obu mistrzów. Prawdopodobnie styl rozwijał się tylko wśród murów klasztornych do czasów pojawienia się Sheng Xiao.

Następcą mistrza Sheng Xiao został mistrz Li Zhizhan ( Lee Sam Tsien ), który miał dwóch uczniów, swojego bratanka Li Taibao i Wang Yongchun. Mistrz Li Zhizhan zwany Li Kuaishou (Li Szybka Ręka) pochodził z wioski w powiecie Pingdu z prowincji Shandong. Pewnego dnia wszedł do szkoły chang quan gdzie mistrzem był 22 letni Wang Yongchun (1854 - 1926). Widząc umiejętności Wanga mistrz Li wyśmiał go. Urażony Wang Yongchun wyzwał go do walki. Mistrz Li Zhizhan z łatwością trzykrotnie powalił młodego mistrza chang quan na ziemię. Wang Yongchun uznał swoją porażkę i pokornie na kolanach poprosił o przyjęcie go na ucznia. Przez trzy lata Li Zhizhan mieszkał w domu Wanga i uczył go stylu qi xing tang lang quan.

Niektóre źródła uznają właśnie mistrza Wang Yongchun za twórcę Siedmiogwiezdnej Modliszki. Wang Yongchun w czasach dynastii Qing był jednym z ostatnich ke wu ju czyli instruktorów wojskowych z dynastii Ming. Pochodził z Fushan (prowincja Szantung), w wieku 15-16 lat uczył się długiej pięści od taoisty Li, później uczył się didang quan z Wendeng. W 14 roku panowania cesarza Guangxu rozpoczął naukę Modliszki od mistrza Li Zhizhana.

Najlepszym uczniem i spadkobiercą mistrza Wang Yongchun został mistrz Fan Xudong. Był postawnym mężczyzną ważył około 120 kilogramów, nazywano go Fan Olbrzym ponieważ jako kupiec jedwabiu był bardzo bogaty, kung fu nauczał dla przyjemności. Około 1875 roku mistrz Fan wziął udział w turnieju wolnej walki na Syberii gdzie pokonał wszystkich swoich przeciwników. Mistrz Fan Xudong zyskał duży rozgłos kiedy to pewnego dnia przechodząc przez łąkę został zaatakowany przez dwa byki. Pierwszego złapał za rogi następnie uderzeniem ręki złamał mu kark, drugiego zabił kopnięciem w brzuch. Zwykle salą mistrza Fana zarządzał jego uczeń Yang Weixin. Oprócz niego jeszcze trzech uczniów mistrza Fan Xudong zdobyło sławę byli to Guo Jialu, Lin Jingshan i Luo Guangyu.

Mistrz Lin Jingshan urodził się rankiem 4 października 1885 roku w wiosce Jiangtuan, powiat Laiyang, miasto Yantai. Zmarł 1 czerwca 1971 w szpitalu miasteczka Jiangtuan, mając 86 lat. W roku 1899 życie zmusiło go do szukania środków utrzymania w Yantai. Zajął się uprawą i sprzedażą warzyw, służył jako pracownik niewykwalifikowany często z głodu żebrał. W młodym wieku zainteresował się kung fu. Ponieważ nie miał pieniędzy aby opłacić naukę, chodził do sali ćwiczeń mistrza Fan Xudonga gdzie podpatrywał ćwiczących i próbował naśladować ich ruchy. Gdy mistrz Fan odkrył to przyjął go na ucznia i zaczął nauczać Siedmiogwiezdnej Modliszki. Mistrz Lin Jingshan był utalentowany i bystry, a pod staranną opieką mistrza Fan, (“dobry nauczyciel daleko prowadzi” - yan shi chu gao tu) po kilku latach intensywnej nauki i ciężkich ćwiczeń stał się jego ulubionym i najlepszym uczniem.

Gdy Lin Jingshan miał 25 lat starszy uczeń Yang Weixin wdał się w bójkę z konkurencyjną szkołą Modliszki Kwiatu Śliwy, w jej wyniku dwóch uczniów tej szkoły poniosło śmierć. Tylko dzięki znajomościom i pieniądzom mistrza Fan Xudonga Yang Weixin spędził jeden rok w więzieniu, następnie wyjechał do Szanghaju. Z tego też powodu mistrz Fan Xudong przekazał zarządzanie salą i nauczanie uczniów mistrzowi Lin.

Drugim słynnym uczniem mistrza Fan Xudonga był Luo Guangyu, który urodził się w 1888 roku w Yantai. W 1906 roku rozpoczął naukę qi xing tang lang quan. U mistrza Fan uczył się przez 7 lat. Luo Guangyu z zawodu był szewcem. Ale nie przynosiło to specjalnych dochodów, mistrz Fan Xudong pomógł mu wyjechać do Szanghaju, aby tam prowadził zajęcia stylu Siedmiogwiezdnej Modliszki. Luo Guangyu wyjechał z Yantai w 1913 roku. W Szanghaju został głównym instruktorem kung fu w Stowarzyszeniu Atletycznym Jing Wu. Mistrz Luo Guangyu miał wielu uczniów w Szanghaju. Najlepszym z nich był Ma Chengxin, który w 1929 roku na mistrzostwach narodowych w Nanjing zajął pierwsze miejsce. W 1932 roku mistrz Luo Guangyu wyjechał do Hongkongu, gdzie również prowadził zajęcia w tamtejszym oddziale Stowarzyszenia Atletycznego Jing Wu. Mistrz Luo uznawany jest za jednego z trzech najlepszych nauczycieli tego Stowarzyszenia. Według Chińskiej Encyklopedii Wushu Luo Guangyu powrócił do Szanghaju w 1942 roku gdzie dwa lata później zmarł. Najlepszym uczniem mistrza Luo w Hong Kongu był Huang Hanxun (w dialekcie kantońskim Wong Hon Fun) zwany “Królem Modliszki” inni uczniowie to Wong Kam Hung, Chan Gin Yee, Chiu Chi Man, Lai Chun Choy (nazwiska podano w transkrypcji angielskiej w dialekcie kantońskim).

Obecnie większość mistrzów nauczających Siedmiogwiezdnej Modliszki na świecie to uczniowie mistrza Luo Guangyu lub jego uczniów. W Yantai przede wszystkim nauczają uczniowie mistrza Lin Jingshana. Jego najlepsi uczniowie to bracia Yu Tiancheng i Yu Tianlu, oraz Yu Zhenhai. Przez dwa lata uczniem mistrza Lin był filmowy shifu z “Klasztoru Shaolin” mistrz Yu Hai. Yu Hai uważany jest za twórcę większości form sportowych Modliszki, które nie mają nic wspólnego z tradycyjnym systemem Modliszki. Obecnie spadkobiercą linii mistrza Lin Jingshana został mistrz Yu Tiancheng.

Urodził się on 2.10.1937 roku w Yantai w rodzinie o dużych tradycjach kung fu. Matka i ojciec mistrza pochodzili z miejscowości Pingdu słynnej z wielu mistrzów kung fu. Jego dziadek Zhang Jiangong był uznanym mistrzem tang lang quan i chang quan. Gdy miał 9 lat zaczął ćwiczyć didang u mistrza Geng Changzhong. W wieku 14 lat rozpoczął trwającą 16 lat naukę stylu Siedmiogwiezdnej Modliszki. Od 1958 roku za zgodą swojego nauczyciela rozpoczął nauczać w Yantai qi xing tang lang quan. Mistrz Yu ćwiczył ponadto xingyi quan, baguazhang, chang quan, pigua quan, tong bei quan oraz taiji quan rodziny Yang. Wraz ze swoim bratem Yu Tianlu ukończyli Instytut Wushu w Jinan.

Do dzisiaj w ciągu czterdziestu lat miał kilka tysięcy uczniów, wśród nich byli przedstawiciele USA, Japonii, Korei Południowej, Kanady, Filipin, Włoch i Polski. Do jego najlepszych uczniów zaliczają się Liu Xianming, Li Xuexin, Yu Lianyou, Wang Baolin, Yu Yongsheng, Ba Kun, Lu Tingbo, Shi Guoyu, Gong Yunfei i wielu innych.

Mistrz Yu jest honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa Kung Fu Modliszki na którego zaproszenie przebywał trzykrotnie w Polsce po raz pierwszy przez trzy miesiące 1994 roku, przez miesiąc w 1997 roku oraz przez sześć tygodni w 1999 roku.
W młodości mistrz Yu wykazywał się nadmiernym temperamentem i często sprawdzał swoje umiejętności w realnych walkach. Z tego też powodu posiada wielki szacunek wśród środowiska sztuk walki praktycznie na całym świecie. Prywatnie mistrz Yu Tiancheng ukończył wyższe techniczne studia i przez wiele lat pracował jako inżynier w fabryce. Obecnie znajduje się na emeryturze. Ma żonę i troje dzieci, dwóch synów i córkę a także trójkę wnuczek.

W 1993 roku na zaproszenie sekretarza generalnego Międzynarodowej Unii Tang Lang mistrza Wang Qizeng przebywał w Yantai shifu Sławomir Milczarek gdzie miał zaszczyt poznać mistrza Yu Tianchenga oraz zostać jego uczniem – ru men tu di.
Od czasów Wang Langa opracowany przez niego system podzielił się na wiele stylów. Style mei hua i qi xing są do siebie bardzo zbliżone. Za pierwotne formy Modliszki uważa się: beng bu, lan jie (luan jei) i fen shen bazhou oraz formy zhai yao. Pozostałe formy powstały i rozwinęły się na bazie w/w. Można spotkać takie opinie, że Wang Lang opracował tylko kombinacje pojedynczych technik, później rozwiniętych i połączonych w formy.

W chwili obecnej w Siedmiogwiezdnej Modliszcze wg. przekazu mistrza Yu Tianchenga praktykowanych jest osiemnaście form są to:
1. Beng bu (rąbnięcie z krokiem)
2. Shi ba shou (leng) (osiemnaście dłoni / ostrzy)
3. Bai yuan tou tao (biała małpa zrywa owoc brzoskwini)
4. Bai yuan chu dong (biała małpa wychodzi z jaskini)
5. Rou ling (miękka skuteczność)
6. Liu tao lu zhai yao (sześć form wybierania najważniejszego)
7. Fan che (wirujące koło)
8. Cha chui (uderzenie młotem)
9. Cuo gang (pokonywanie siły)
10. Shuang cha hua (podwójny uderzający kwiat)
11. Bai yuan xian tao (biała małpa podaje owoc)
12. Lan jie (blok cięcie)
13. Mei hua lu (droga kwiatu śliwy)
W stylu Siedmiogwiezdnej Modliszki są także dwie formy podwójne tiao hua san i zhai kui. Podstawową bronią Modliszki jest miecz.

Podstawowe formy z bronią to:
1. Ba xian jian (miecz ośmiu nieśmiertelnych)
2. Qi xing jian (miecz siedmiu gwiazd)
3. Mei hua qiang (włócznia kwiatu śliwy)
4. Yan Qing dao (szabla mistrza Yan Qing)
5. Chun qiu da dao (halabarda wiosen i jesieni)
6. Shuang shou dai (pu dao) (mała halabarda)
7. Shuang dao dui shuang tou she (podwójna szabla przeciw “wężowi o dwóch głowach” / włóczni o dwóch ostrzach/)
8. Liu he gun (kij sześciu kombinacji)